70% Solidair. Wel of niet vaccineren, de nieuwe Sinterklaas-discussie.

De nieuwe Sint-discussie

Gisteren op een feestje begon het me te dagen; het is de nieuwe Sinterklaasdiscussie. Wel of niet vaccineren.

"Laten we het er maar niet over hebben, want ik word nu al boos", zei mijn goede vriend toen hij merkte dat ik niet van plan was mezelf te vaccineren en voegde daad bij woord. Of bij niet-woord, want het gesprek stopte. Ik was verbaasd over deze emotionele reactie. Jaren geleden heb ik de Mexicaanse griepprik ook niet genomen. Ik weet niet eens of ik dat destijds aan iemand verteld heb, want in mijn beleving is het een non-issue, een persoonlijke keuze. Toch?? 

Niet dus. Blijkbaar. Covid-19 gaat voorlopig niet weg en zo ook niet het gesprek. Dezelfde vriend vertelde gisteren op het feestje dat zijn collega nog veel feller is dan hij en dat hij tussenbeide moest springen in een vaccin-discussie. Weer werd mij preventief de mond gesnoerd, omdat "we het er beter niet over kunnen hebben". Maar waarom eigenlijk niet? Het begon me te frustreren. Aan de ene kant werd ik ter verantwoording geroepen, maar steeds als ik mezelf wilde verklaren, werd me de mond gesnoerd omdat "we" anders ruzie kregen". Maar ík maak toch geen ruzie als ik vertel wat mijn kant van het verhaal is?

En vandaag kan ik het niet van me af zetten. What's happening? 

Ik ben niet tegen covid-19.

Yeah, I said it. Sta me toe mezelf toe te lichten. Covid-19 is heftig. Beangstigend. Ik denk extra beangstigend omdat dit voor het eerst iets is dat Nederland treft. Want laten we eerlijk zijn; armoede, natuurrampen, geweld, oorlog, er wordt ons flink wat bespaard. We kijken het journaal om mee te praten op het werk, maar met een god, god, wat een toestand komen we er makkelijk vanaf. Zelfs in de tweede wereldoorlog waren de Nederlanders met hun blonde haar en blauwe ogen niet het mikpunt van Hitler's haat. Ik zeg niet dat Nederlanders in die vijf lange jaren niet geleden hebben, maar laten we het feitelijk houden. Het waren de minderheden die werden opgejaagd en structureel vermoord. Wist je al dat nergens ter wereld zoveel Joden verraden zijn als in Nederland? Maar dat terzijde. Ik dwaal af.

Ik merk dat ik meteen word weggezet in het zweverige, emotionele, niet wetenschappelijk-bewezen hoekje. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik vind juist veel "nuchtere" Hollanders nogal sentimenteel in deze hele kwestie en mijn observatie wetenschappelijk.

Waarom ben ik NIET tegen Covid-19?

Covid-19 lost problemen op die wij veroorzaakt hebben, maar niet aanpakken, zoals 

• overbevolking
• milieu vervuiling
• leegroven van de aarde
• vergrijzing

Als we het ècht wetenschappelijk bekijken, is covid-19 een prima natuurlijke selectie om de overbevolking tegen te gaan. Wij hebben er een sport van gemaakt om mensen in leven te houden die van nature zouden sterven. We geven mensen kinderen die van nature geen kinderen zouden krijgen. Schakel je sentiment even uit. Daarmee verzwakken we niet alleen onze soort, maar vooral onze leefomgeving. Waardoor we uiteindelijk tóch sterven. Het verbaast me werkelijk hoe weinig mensen deze simpele logica zien. En wie zegt dat een waardevol leven láng moet zijn? 

Naast een lager bevolkingsgetal doen de corona maatregelen veel voor ons. De luchten zijn opgeknapt zonder vliegverkeer, de consumptie is voor een deel verminderd omdat we niet kónden. Dichte winkels, dichte horeca. Minder minder minder. We hebben de discipline niet om het onszelf op te leggen, maar we móeten minderen. Covid geeft ons die gelegenheid. Het milieu is minder belast door de maatregelen, maar ook onze geest. Bare with me.

Natuurlijk is het eng. Zaken die failliet gaan, industrieën die het niet gaan redden. Maar zoals na een bosbrand is er ruimte voor nieuwe soorten om het licht te zien en te gaan groeien. Moet onze maatschappij wel ingericht blijven zoals die was? Ik denk het niet. Onze hersens zijn namelijk niet aangepast aan het tempo van deze maatschappij. Er is een reden waarom we vrij ongeraakt naar het journaal kunnen kijken. We zijn maar in staat om met maximaal 150 personen een band aan te gaan. Dan zijn de zenuwen op. Wie snakt er niet naar meer rust, meer ruimte, een lager tempo van leven? 

Maar we zijn bang voor deze natuurlijke selectie. We willen controleren wie leeft en wie sterft. En dat doen we, door als rijke landen alle vaccins op te kopen. We zetten schaamteloos grondstoffen uit de armste landen om in mondkapjes, ziekenhuis apparatuur, vaccins.....voor onszelf! Kun je het je voorstellen? Dat je op een nacht wakker wordt in een huis dat schudt op zijn grondvesten omdat er geoogst wordt door een Chinees productie-bedrijf. Not so fun, huh? Toch gebeurt dit dagelijks bij inheemse stammen in de amazone en andere mensen en dieren op andere plekken. En dan heb ik het niet eens over de 200 jaar die het duurt voor een mondkapje vergaat.

Wij strooien hier rijkelijk met zelftests (waarvan leerlingen nu al aankondigen dat ze ze niet gaan gebruiken), mondkapjes en zorg terwijl de rest van wereld achterblijft. Het mérendeel van de wereld achterblijft. Gewoon omdat het kan. Wij zijn de rijke minderheid. De mensen die Titanic overleefden omdat wij de beste plaatsen hadden en de reddingsbootjes niet wilden crowden met gepeupel.

Prima hoor, het kán ook. Maar kom wel even van je paard, moraalridder en erken wat je aan het doen bent. Throwing money at it for a quick fix. Want punt twee:

Ik ben niet voor vaccineren

Hier worden mensen bloednerveus van. Maar ga eens na dat vaccineren pas sinds 1957 gedaan wordt in Nederland. Dat betekent dat wij de eerste generatie zijn die van kleins af aan gevaccineerd is. Vaccins hebben een heel aanwijsbaar resultaat. Ze doen wat ze beloven. Je gaat niet meer dood aan de mazelen of pokken en polio is voor een groot deel verdwenen in Nederland. Maar wat weten we van lange termijn bijwerkingen of sluipers? De explosieve toename van ADHD, autisme en de vele mentale stoornissen en geestesziekten bijvoorbeeld of allergieën. Omdat de directe correlatie van vaccin en symptomen niet is aangetoond, worden deze niet genoemd als bijwerkingen, ondanks de vele ervaringsverhalen van moeders die hun kinderen zagen verdwijnen in autisme na de prik. 

Ik zeg niet dat je dit moet geloven. Ik zeg niet dat het per se door de prik komt. Ik zeg alleen maar dat "niet aangetoond" niet hetzelfde is als "uitgesloten". En dat ik persoonlijk graag langer resultaten bekijk voor ik mezelf blootstel aan nieuwe medische ontdekkingen. En dat dat mijn récht is. Mijn plicht. Mijn lijf, mijn keuze. Ik ben softenon of lekkende siliconenborsten( ja, dude, valt ook onder medische wetenschap) niet vergeten. Ik kan ook vertellen dat ik het hele principe van: "ik ben hier bang voor, dus ga ik het vast innemen voor het geval ik er ooit aan blootgesteld word en ik het misschien krijg en dan niet overleef" al heel tekenend vind voor hoe we hier leven in angst in plaats van vertrouwen, maar dat is te zweverig natuurlijk. Die kant mag ik niet op anders krijgen "we" ruzie. Zo bazig als de kerk hier vroeger was, zo bazig zijn de ongelovigen nu. Is de medische wetenschap het Gouden Kalf?

Maar laten we het even op het corona-vaccin houden. Hoe lang gaat dit vaccin werken? Dat weten we niet. Er komt zeer waarschijnlijk een opvolgprik. Of een aanpassing op het nieuwere virus. Een nieuw vaccin, een tweede ronde. Groeit er binnen die tijd een tweede amazone? Nee! Daar zijn we het toch wel over eens? Dus roven we weer vrolijk de wereld leeg op zoek naar onze quick-fix. Onze gemoedsrust. Zodat wij op zondag langs kunnen bij onze moe met een in plastic verpakte bos bloemen waar ze in het verzorgingstehuis met een heleboel medicijnen (die niet uit onze inheemse brandnetel, sintjanskruid en weegbree bestaan) overeind gehouden wordt. 

Gaat Covid verdwijnen? Nee. En als covid verdwijnt, komt er een nieuwe pandemie. Dat heeft de geschiedenis bewezen. Hoe pakken we die aan? Leegroof, zoals we al te lang doen? Quick fix? Ik ga het ondenkbare uitspreken. Wat nou als we covid níet aanpakken? En de mensen laten sterven die zullen sterven? Hard hè? Hoe kan ik dat zeggen? Hoe kun jíj dat doen? Want dat is wat je doet met de 70% van de wereld die niet ons geld en onze middelen heeft. Die onbeschaamd opgeofferd wordt zodat wij op onze terrasjes kunnen zitten, bejaarden in een tehuis kunnen stoppen voor die ene keer per maand dat wij ze willen zien. 

Want om nog even olie op het vuur te gooien. K. is uit zijn coma gehaald. Hij heeft nu een stoma. Zit hij niet mee, want zo is hij. Een toffe gast van in de 70. Hoeveel jaar heeft hij nog? Geen idee. Hij is alcoholist en roker. Niet het licht van de wereld. Leuk om mee te stappen, een beetje fout maar net grappig. Wat gaat hij bijdragen aan onze wereld? 

Ondertussen weet ik zeker dat ergens in India, het land van wiskunde-genieën, een jongen en meisje zijn die voor ons het plastic-probleem gaan oplossen. Die misschien wel uitvogelen hoe we écht van kernafval afkomen. Maar die krijgen de kans niet. Geen geld, geen vaccin, geen opleiding. Kan ook dat een Europees kind het oplost. Maar K. gaat het zeker niet doen. Noch al die andere bejaarden in wie al ons verzekeringsgeld gestoken is om levensdagen te verlengen. hard hè? Maar we zouden het wetenschappelijk houden, toch?

Naast dat K rookt en drinkt, heeft hij nooit geïnvesteerd in gezond eten. Hij eet goedkoop, krijgt daar welvaartsziekten van die de dokter met ons verzekeringsgeld oplapt. Ik ben verplicht verzekerd. Maar daar maak ik geen gebruik van. Ik investeer in schoon voedsel, duurzame kleding, zodat ik het milieu, maar ook mijn eigen lichaam niet vervuil met gifstoffen. Deze lijn trek ik door naar de spullen in mijn huis, styling- en verzorgingsproducten, schoonmaakartikelen en zelfs de zipbags probeer ik in de keuken te vermijden (lastig hoor). Áls ik al iets heb, geloof ik niet in medicatie. Waarom?

Ik ben op zoek naar genezing, niet naar symptoom bestrijding. Dit is heel persoonlijk. En ik verwacht inmiddels dat "we" daar ruzie van krijgen omdat veel types nu denken "ha, zie je wel, toch een zweefteef" en weer terug kruipen in hun hol van ontkenning  na eens lekker stoom af te blazen van al die onzekerheid die ik heb losgemaakt. Mijn verzekeringsgeld komt niet terug naar mijn gezondheid. Daar neem ik namelijk zelf dagelijks verantwoordelijkheid voor. Het stoort me, yeah, I said it, dat veel mensen die die verantwoordelijkheid niet nemen, van mijn centen mogen stoppen met roken, een weekje ziekenhuis krijgen et cetera. K's ziekenhuisopname, beneveling, operatie, stoma, revalidatie worden door mijn geld betaald. Niet dat ik hem zijn leven niet gun. Maar waarom mag ík niet beslissen waar mijn verzekeringsgeld naartoe gaat? Of op welke manier ik een gierige Hollander ben? Maar ik dwaal af.

70% solidair. Wie red jij? Nederland of de wereld?